"(Ey insanlar!) Rabbinize tövbe edin. Allah'a yemin ederim ki, ben Rabbime günde 100 kere tövbe ederim.
Bazı alimler, Allah Resulünün, ümmetine günahlara istiğfarı öğretmek ve yerleştirmek için istiğfar da bulunduğunu söylerler. Bu istiğfar, ümmet için bir tür şefaattir.
Tövbe günah işleme eğilim ve fıtratında olan insanoğlu için, kurtuluş ümidi, temizlenme vesilesidir.
Yakasını şeytana kaptıran, çeşitli günahları onun telkiniyle işleyen insan, tövbe silahıyla, kendini şeytanın tasallutundan kurtarabilir.
Bu sebeple, Peygamberimiz tövbeye büyük teşvikte bulunmuştur. Tövbesi yapılan bir günah, hiç işlenmemiş bir davranış muamelesine tâbi tutulmuştur.
Tövbede sayı belirtilmesi, tövbenin önemine dikkat çekmek içindir. Diğer taraftan 100 sayısı, çokluktan kinayedir. Ne kadar çok tövbe edilirse, o kadar iyi olur, anlamına gelir.
Hz. Peygamberin tövbeyi, bizzat kendisini ortaya koyarak teşvikte bulunması, ümmetin dikkatlerini tövbe üzerine çekmek içindir. Çünkü Allah Resûlü bile tövbe yapmadan uzak kalamıyorsa, diğer mü'minlerin tövbe konusunda ne kadar ciddi davranmaları gerektiği düşünülsün istenmiştir.
0 yorum:
Yorum Gönder